Orðið á götunni: Bændasamtökin og bændur sýna kjósendum argasta dónaskap

Greinin er birt sem ritstjórnarefni, sem gefur henni víðara svigrúm en hefðbundinni fréttaflutningi. Engu að síður er rökstuðningurinn veikur miðað við þann kraft sem lagður er í ásakanirnar. Ítrekað er vísað til „30 milljarða króna í styrki" án þess að greint sé frá hvaðan talan kemur; er um að ræða búvörusamning, beinar greiðslur, eða samtölu margra stoða? Lesandinn getur ekki sannreynt fullyrðinguna innan textans. Tölur um fækkun bænda og kindafjölda virðast geta átt við rök að styðjast, en engin heimild er nefnd, hvorki Hagstofa, ráðuneyti né önnur opinber gögn. Söguleg samlíking við hópreið bænda gegn ritsímanum 1905 er lituð og án heimildar. Meginveikleikinn er þó ekki skortur á heimildum heldur einsleitur málflutningur sem klæðist ritstjórnarlegu yfirbragði. Greinin sakar bændur um „lygaáróður" og „falsfréttir" án þess að tilgreina eitt dæmi um hvaða fullyrðingar séu rangar eða hvernig. Slík ásökun krefst a.m.k. eins sannreynanlegs dæmis til að standast sem rökfærsla. Þá er aldrei spurt hvort verndarsjónarmið bænda geti haft einhverja stoð; öll andstaðan er framsett sem heimska eða illvilji. Sem skoðanagrein er þetta heimilt, en rökstuðningurinn er grunnsæll og verður öflugri ef höfundurinn leggur fram eitthvað efnislegt til að styðja við sterkar fullyrðingar sínar.