Ætla ekki að kaupa Valaskjálf
Byggðaráð Múlaþings leggur til að sveitarfélagið kaupi ekki Valaskjálf á Egilsstöðum, þar sem fjárfesting og lántaka yrði of mikil miðað við afmarkaðar endurbætur á núverandi bæjarskrifstofum. Fréttin rekur einnig sögu hússins, vatnstjón í sumar og áskorun íbúa um að salurinn þjóni áfram menningarstarfi.
Allar tölur fréttarinnar koma úr einni átt: útreikningum og þarfagreiningu Múlaþings sjálfs. Fjárfesting upp á 2,25 milljarða, rúmlega 200 milljóna króna lakari rekstrarniðurstaða á ári og 3,4 milljarða uppsafnaður munur til 2040 eru skýrt eignuð sveitarfélaginu, og það er rétt gert. Lesandinn veit hvaðan tölurnar koma. Hann fær hins vegar enga vísbendingu um hvaða forsendur liggja að baki, til dæmis vaxtakjör eða mat á kostnaði við endurbætur, né hvort einhver dragi þær í efa.
Bakgrunnurinn er vel unninn. Saga hússins, vatnstjónið í sumar, áskorun yfir 1.100 manns og ferill málsins í sveitarstjórn gefa gott samhengi í stuttu máli. Einmitt þess vegna vantar raddirnar sem samhengið kallar á. Hvorki eigendur Valaskjálfar né forsvarsmenn áskorunarinnar fá að bregðast við, og ekki kemur fram hvort byggðaráð var einhuga.
Sem stutt frétt af tillögu byggðaráðs heldur greinin vel saman og orðavalið er hlutlaust. Hún flytur þó niðurstöðuna fremur en að spyrja út í hana; eitt símtal til eigenda eða aðstandenda áskorunarinnar hefði lyft henni upp fyrir einfalda endursögn af fundargerð.
