Flóttamaður með þrjú nöfn fór huldu höfði eftir nauðgunarákæru – Fingraför komu upp um hann á Keflavíkurflugvelli
Fréttin greinir frá gæsluvarðhaldsúrskurði yfir manni sem ákærður er fyrir nauðgun og hafði farið huldu höfði til að komast undan málsókn og brottvísun. Hún byggir á ákæru og úrskurði héraðsdóms sem Landsréttur hefur staðfest. Þar er rakið hvernig fingraför tengdu saman þrjú nöfn mannsins.
Gæsluvarðhaldsúrskurðurinn er nánast eina heimild fréttarinnar, og það er í sjálfu sér eðlilegt í dómsfréttum. Úrskurður og ákæra eru frumgögn, rétt er vísað til þeirra og orðið „meintur“ er notað af kostgæfni. Lesandinn veit hvaðan hver fullyrðing kemur.
Framsetningin vekur meiri spurningar. Í fyrirsögn er „flóttamaður“ fremsta orðið, þótt kjarni málsins sé nauðgunarákæra og flótti undan dómstólum. Staða mannsins skiptir að vísu máli fyrir nafnabreytingarnar, en áherslan er ritstjórnarval sem hefði mátt vega betur. Nákvæm lýsing á meintum verknaði gagnvart fatlaðri konu bætir litlu við fréttagildið.
Misvísandi orðalag um játninguna er alvarlegra. Sagt er að maðurinn hafi játað „að einhverju leyti“ en í sömu setningu að hann hafi gengist við samræði án samþykkis, sem er kjarni ákærunnar. Hér hefði þurft að skýra hvað nákvæmlega var játað. Þá kemur hvergi fram hvort verjandi hafi andmælt kröfunni um gæsluvarðhald, þótt slíkt komi yfirleitt fram í úrskurðum.
