„Það skal enginn snerta verkfallsvopn verkalýðshreyfingarinnar“
Greinin er unnin upp úr viðtali við Sigríði Ingibjörgu Ingadóttur, framkvæmdastjóra BSRB, í þættinum Átakalínur. Hún hafnar hugmyndum um nýtt vinnumarkaðslíkan sem myndi skerða verkfallsréttinn og vísar til umræðu sem spratt upp eftir verkfall flugvirkja Icelandair.
„Komu þá upp raddir“: með þessum fjórum orðum afgreiðir greinin þá sem vilja nýtt vinnumarkaðslíkan. Enginn þeirra er nafngreindur, hvorki samtök atvinnulífsins, stjórnendur Icelandair né stjórnmálamenn. Lesandinn heyrir því aðeins svarið við gagnrýni sem hann fær aldrei að sjá. Viðtal þarf ekki að vera í jafnvægi, en það hefði kostað eina setningu að segja hver hefur sett fram hugmyndirnar.
Sem samantekt á viðtali úr þætti er greinin heiðarleg. Heimildin er nafngreind og tilvitnanir eru langar og samhengi þeirra skýrt. Fyrirsögnin er bein tilvitnun og það er ljóst að hún lýsir afstöðu viðmælandans, ekki miðilsins. Fullyrðingin um „ríka hagsmuni“ sem vilji veikja verkalýðshreyfinguna stendur þó óáreitt, án þess að fram komi hverjir eigi þar í hlut.
Ein setning sker sig úr: „Í fullkomnum heimi væri hægt að segja að það sé skynsamleg leið.“ Hún er án tilvísunar og ekki er ljóst hvort hún endursegir orð Sigríðar eða lýsir mati blaðamannsins. Slík óskýr mörk milli frásagnar og viðtals rýra annars snyrtilega samantekt.
