Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið?
Sérfræðingur í vinnuvernd hjá Auðnast heldur því fram að geðheilsa mótist að verulegu leyti af skipulagi vinnunnar og stjórnun. Hún hvetur vinnustaði til að greina hvar kröfur eru miklar en stuðningur lítill og til að þjálfa bæði stjórnendur og starfsfólk.
Í síðustu línu skoðanagreinarinnar kemur fram það sem mestu skiptir: höfundur er stjórnendaráðgjafi hjá Auðnast, fyrirtæki sem selur vinnustöðum ráðgjöf og fræðslu. Niðurstaða greinarinnar er einmitt sú að þjálfa þurfi stjórnendur og starfsfólk. Tengslin eru gefin upp, og það er heiðarlegt, en lesandinn þarf sjálfur að draga ályktunina.
Rökfærslan er skýr og vel uppbyggð. Höfundur styðst við viðurkennda hugmynd vinnusálfræðinnar um jafnvægi krafna og auðlinda og vísar til leiðbeininga Alþjóðaheilbrigðismálastofnunarinnar og vinnuverndarlöggjafarinnar. Hvort tveggja má sannreyna. Kenningin er þó hvorki nefnd með nafni né studd rannsóknum, og orðalagið „ekki mjög langt síðan“ um tilmæli stofnunarinnar er óþarflega óljóst þegar ártal hefði nægt.
Veikasti hlekkurinn er setningin „reynsla okkar sýnir að slíkt er lykilþáttur“. Þar ber ráðgjafarfyrirtæki vitni um gildi eigin þjónustu án þess að lesandinn fái nokkuð í hendur til að meta það. Ekki er heldur vikið að mörkum þjálfunar eða því hvað rannsóknir segja um árangur hennar. Greinin er hófstillt og gagnleg en hefði staðið sterkar með tilvísun í gögn frekar en eigin reynslu.
