Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálf­gefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri al­mennings­sam­göngur

Greinin er birt sem skoðun og ber að meta á þeim forsendum. Röksemdarfærslan er vel skipulögð og innbyrðis samkvæm: höfundur tekur beint á fullyrðingum Þórarins, greinir þær sundur og svarar hverri fyrir sig. Sérstaklega styrkir greininguna sú aðgreining sem hann dregur á milli skipulags á óbyggðu landi og breytinga á gróinni byggð, sem er kjarninn í andsvari hans. Höfundur kynnir sig sem fyrrverandi yfirverkfræðing Samgöngustjóra borgarinnar, sem gefur lesendum skýrt gagnsæi um bakgrunn hans og hugsanlega hagsmuni. Það eykur trúverðugleika að sérfræðingur á sviðinu skrifi um sitt fag, en jafnframt ber að hafa í huga að hann hefur unnið við skipulag almenningssamgangna og er þar af leiðandi ekki hlutlaus áhorfandi. Veikleiki greinarinnar er að hún vísar ekki í nein tiltæk gögn eða rannsóknir til stuðnings meginforsendunum, til dæmis alþjóðleg dæmi um skipulag nýbyggða í kringum almenningssamgönguleiðir eða tölur um ferðavenjur á höfuðborgarsvæðinu. Röksemdirnar hvíla á almennri reynslu og faglegri innsæi höfundar, sem er viðeigandi í skoðanagrein en hefði styrkst verulega með tilvísunum. Að öllu samanlögðu er þetta vel skipulögð og heiðarleg skoðanagrein þar sem gagnsæi um bakgrunn höfundar er til fyrirmyndar, þótt efnislegur stuðningur sé að mestu leyti röklega ályktaður fremur en studdur heimildum.