Gervigreind má fegra en ekki blekkja
Viðskiptablaðið fjallar um aukna notkun gervigreindar við vinnslu fasteignamynda og hvar mörkin liggi milli fegrunar og blekkingar. Greinin byggir alfarið á samtali við einn fasteignasala, Pál Pálsson, sem telur tæknina gagnlega svo lengi sem kaupendum sé greint frá breytingunum.
Kaupendur eru sagðir velta fyrir sér hvar mörkin liggja, en enginn kaupandi fær orðið. Í greininni talar einn maður, fasteignasali með beina hagsmuni af því að myndirnar seljist vel. Fyrirsögnin „Gervigreind má fegra en ekki blekkja“ hljómar eins og almenn regla en er í raun afstaða þessa eina viðmælanda.
Umfjöllunarefnið kallar þó á fleiri raddir. Hvað segja lög um fasteignasölu eða Neytendastofa um villandi auglýsingar? Hefur Félag fasteignasala sett sér viðmið? Ekkert slíkt kemur fram, og lesandinn veit því ekki hvort upplýsingaskyldan sem Páll lýsir er lagaskylda, siðaregla eða einungis vinnulag hans eigin stofu.
Fullyrðingar standa einnig óstuddar. Að notkun gervigreindar hafi „aukist undanfarin ár“ er sett fram án heimildar, og fullyrðing Páls um að mun fleiri mæti á opin hús með unnum myndum er hvorki studd tölum né borin undir aðra. Greinin er læsileg og áhugaverð, en hún kemst ekki lengra en eitt símtal nær.
