Verktaki líkir vaxtafyrirkomulaginu við vítahring

Greinin byggir nær alfarið á sjónarmiðum eins manns, forstjóra eins byggingafyrirtækis, án þess að nokkur önnur rödd komi fram. Seðlabankinn, sem tók ákvörðunina, fær ekki orðið; enginn hagfræðingur eða sérfræðingur er spurður hvort vaxtahækkun sé í raun „fullreynt" tæki eða hvort fullyrðing Þorvaldar um vítahring standist efnahagsfræðilega. Þorvaldur heldur fram að fyrirtæki hans greiði um 100 milljónir króna aukalega á ári vegna hækkunarinnar, en enginn grundvöllur er lagður undir þá tölu: hversu háar eru skuldir fyrirtækisins og á hvaða kjörum? Lesandinn getur ekki sannreynt fullyrðinguna. Jafnframt endurtekur greinin sjálf sig bæði í inngangstexta og síðar í meginmáli, sem bendir til lélegrar ritstjórnar. Framsetningin er einhliða; sjónarmið Þorvaldar eru sett fram nær sem staðreyndir frekar en sem skoðanir eins hagsmunaaðila. Til þess að greinin teldist fullnægjandi fréttaflutningur hefði þurft að minnsta kosti viðbrögð Seðlabankans eða óháðan sérfræðing sem lagði mat á rökin.