Hvetur flokka til að afla leyfa fyrir tónlist í pólitískum áróðri
Sverrir Bergmann Magnússon, tónlistarmaður og varaþingmaður Samfylkingarinnar, hvatti stjórnmálaflokka á Alþingi til að afla leyfa fyrir tónlist í pólitísku kynningarefni. Hann vísaði til notkunar tónlistar í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu og skoraði á ráðuneytið að flýta innleiðingu DSM-tilskipunar Evrópusambandsins.
„Hann tilgreindi ekki hvaða lög eða kynningarefni hann átti við.“ Sú setning er heiðarlegasta atriði fréttarinnar en sýnir um leið takmörk hennar. Blaðamaðurinn bendir réttilega á að ábending Sverris um leyfislausa notkun tónlistar í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslunnar standi óútfærð í ræðunni sjálfri, en lætur þar við sitja. Ein fyrirspurn til STEFs um hvort kvartanir hefðu borist hefði gert almenna hvatningu að frétt með efnislegu innihaldi.
Að öðru leyti er þingræðan vel endursögð. Heimildir eru skýrar og rekjanlegar: ræðan, tilkynning Alþingis um setu varaþingmannsins, leiðbeiningar STEFs og umfjöllun Stjórnarráðsins um tilskipunina. Útskýringin á DSM-tilskipuninni er gagnleg viðbót sem lesandinn hefði annars þurft að grafa upp sjálfur.
Ráðuneytið, sem Sverrir beinir áskorun sinni að, fær hins vegar ekkert tækifæri til að svara. Lesandinn fær heldur ekki að vita hver staða innleiðingarinnar er í dag. Fréttin flytur boðskapinn skilmerkilega en kannar hann ekki frekar.
