Ekki orð um heimsins lengstu biðlista…
Formaður ADHD samtakanna gagnrýnir að biðlistar eftir ADHD greiningum hafi ekki borið á góma í Silfrinu og vísar í nýjar tölur umboðsmanns barna um biðlista hjá Geðheilsumiðstöð barna og Ráðgjafar- og greiningarstöð. Hann telur vanfjármögnun meginorsökina og leggur til aukið fjármagn og aukna útvistun til sjálfstætt starfandi aðila.
Fyrirsögnin lofar „heimsins lengstu biðlistum“, en hvergi í greininni er að finna nokkurn alþjóðlegan samanburð sem styður þá fullyrðingu. Efstastigið ber uppi alla röksemdafærsluna en hvílir á engu. Höfundur notar þetta skoðanarými Vísis til málflutnings fyrir samtök sín og gerir það heiðarlega: hann segir frá stöðu sinni sem formaður.
Tölulegi kjarninn er hins vegar traustur. Tölur um biðlista eru eignaðar umboðsmanni barna, þær eru nákvæmar og lesandi getur flett þeim upp. Þar er greinin sterkust.
Annað stendur veikari fótum. Að fullorðnir horfi fram á „áratug ef ekki lengri bið“ og að „kostnaðarmatið liggi að mestu fyrir“ eru fullyrðingar sem ekki verða sannreyndar innan greinarinnar sjálfrar. Höfundur viðurkennir sjálfur að mannekla eigi hlut að máli en afgreiðir hana síðan og gerir fjármagn að einu skýringunni. Þá eru tvær einkareknar stofur nefndar á nafn sem lausnir, án þess að lesandinn fái að vita hvers vegna einmitt þær. Greininni lýkur loks á auglýsingu fyrir málþing samtakanna.
