Túlkun Landsréttar á samþykki á skjön við almenningsálit
Fréttin fjallar um sýknudóm Landsréttar í nauðgunarmáli þar sem meirihluti dómara taldi konuna hafa samþykkt harkalegt kynlíf þrátt fyrir alvarlega áverka. Rætt er við Maríu Rún Bjarnadóttur, sérfræðing við lagadeild HR, um skilning á samþykki og líkur á að Hæstiréttur taki málið fyrir.
Fyrirsögnin fullyrðir að túlkun Landsréttar sé „á skjön við almenningsálit“, en ekkert í greininni mælir það álit. Grunnurinn er annars vegar „hörð viðbrögð“ sem hvergi eru tilgreind nánar, hins vegar eitt viðtal við Maríu Rún Bjarnadóttur. Hún talar sjálf af varfærni: „Ég held“, „kannski“, „virðist“. Ritstjórnin breytir þannig varfærinni ágiskun sérfræðings í afdráttarlausa staðhæfingu.
Raddflóran er einsleit. María Rún er eini nafngreindi viðmælandinn. BDSM-samtökin eru nefnd sem gagnrýnendur, en orð þeirra eru hvergi höfð eftir. Lesandinn fær aðeins eina setningu um rökstuðning meirihlutans og ekkert um sjónarmið minnihluta dómara. Hvorki verjandi né annar lögfræðingur sem gæti skýrt forsendur niðurstöðunnar fær að tala.
Styrkur fréttarinnar liggur í skýru yfirliti um stöðu málsins, þar á meðal að ríkissaksóknari íhugi áfrýjun, og mat Maríu Rúnar á líkum þess að Hæstiréttur taki málið fyrir er gagnlegt. Tilvísun í forsendur dómsins sjálfs og ein önnur rödd hefðu þó breytt miklu.
