Segir lögreglu og borgarstarfsmann hafa gefið ólík svör um sprautunálar sem fundust á leiksvæði barna í Breiðholti
Íbúi í Breiðholti fann sprautur og nálar á leiksvæði við Leirubakka og birti myndir í Facebook hópi. Hún segir lögregluna hafa ráðlagt sér að henda nálunum sjálf en starfsmann borgarinnar hafa sagt þá leiðbeiningu ranga. Greinin endar á ráðleggingum Miðstöðvar slysavarna barna.
Lögreglan fær aldrei að svara fyrir sig. Fyrirsögnin gerir ósamræmi í svörum lögreglu og borgarstarfsmanns að kjarna fréttarinnar, en hvorug stofnunin var spurð. Öll lýsingin á samskiptunum kemur frá einni konu og eftir hennar færslu. Eitt símtal til lögreglunnar á höfuðborgarsvæðinu og annað til Reykjavíkurborgar hefði getað skorið úr um hvort leiðbeiningarnar voru rangar og hvert verklagið er í raun.
Heimildakeðjan er stutt og veik. Fréttin er endursögn á færslu á samfélagsmiðli og ekkert bendir til þess að miðillinn hafi rætt við Joönnu sjálfa. Orðalag eins og „segist“ og „að sögn“ er notað af samviskusemi, sem er kostur. Sá fyrirvari vegur þó lítið þegar ásökunin er sett í fyrirsögn án þess að vera könnuð.
Síðari hluti greinarinnar snýst um hrós til íbúans, sem er nær lofgrein en fréttaflutningi. Tilvísun í Miðstöð slysavarna barna veitir gagnlegt samhengi. Eftir stendur samt sú spurning sem skiptir lesandann mestu: hver ber ábyrgð á að fjarlægja nálar af leiksvæðum um helgar? Henni er ósvarað.
