Dyraat í Kópavogi fór úr böndunum: „Ég var í eina sekúndu í smá sjokki. Ég sá að stelpan var bara titrandi“
Fréttin greinir frá dómi þar sem maður var sýknaður eftir að hafa elt unglinga sem gerðu dyraat og slegið einn þeirra í höfuðið. Hann var talinn hafa framið líkamsárás en brotið var fyrnt vegna þess að rannsókn lá niðri í nær þrjú ár. Ósannað þótti að hann hefði mátt vita að brotaþoli væri barn.
Fyrirsögnin sækir tilvitnun í frásögn ákærða við skýrslutöku hjá lögreglu, og sú frásögn ræður ferðinni í meginmálinu. Tilvitnanirnar virðast teknar beint upp úr dómnum, en hvergi kemur fram hvaða dómstóll kvað hann upp eða hvenær. Drengurinn sem hlaut heilahristing fær enga rödd. Ekkert er sagt frá framburði hans, félaga hans eða annarra vitna, þótt slíkt hljóti að koma fram í sama dómskjali.
Mikilvægasta frétt málsins liggur aftast: rannsóknin stöðvaðist í nær þrjú ár og brotið fyrndist fyrir vikið. Þar hefði blaðamaður átt að leita skýringa hjá lögreglunni á höfuðborgarsvæðinu eða ákæruvaldinu á því hvers vegna málið lá niðri. Slíkra svara var ekki aflað og lesandinn situr eftir með niðurstöðu án skýringar.
Lagaleg niðurstaða er hins vegar skilmerkilega útskýrð og aðalatriðin virðast rétt höfð eftir dómnum. Óljóst er þó hvort hnífnum var beitt. Í heild hallar framsetningin að samúð með ákærða á kostnað fyllri myndar af atvikinu.
