Skerðing í línuívilnun kemur niður á litlum byggðum
Frétt um niðurskurð á línuívilnun þar sem Landssamband smábátaeigenda og formaður þess fá nánast eitt orðið. Skýringarkafli um regluverkið er sóttur til Fiskistofu og stendur vel, en ráðuneytið, sem heldur fram hinu gagnstæða, er hvergi spurt. Fyrirsögnin slær fullyrðingu hagsmunasamtaka fram sem staðreynd.
Fyrirsögnin er í raun ályktun Landssambands smábátaeigenda, ekki niðurstaða blaðamannsins. Að skerðingin „komi niður á litlum byggðum“ er einmitt það sem deilt er um, og fréttin færir engin gögn fyrir því: hvorki fjölda báta sem nýta ívilnunina, skiptingu eftir höfnum né tölur um löndun. Kjartan Páll Sveinsson er nafngreindur og vitnað beint í hann, sem er gott, en hann er eina röddin í efninu.
Ráðuneytið heldur því fram, samkvæmt eigin tilkynningu, að línuívilnun þjóni ekki lengur upphaflegum markmiðum. Þessi afstaða birtist aðeins sem það sem samtökin hafna. Enginn var beðinn um viðbrögð, engin rök ráðuneytisins reifuð, enginn óháður sérfræðingur fenginn til að meta hvort samþjöppunarspáin standist. Lesandinn fær því aðra hlið máls sem á sér tvær.
Skýringarkaflinn um skilyrði ívilnunarinnar er hins vegar til fyrirmyndar: vísað beint í Fiskistofu og reglurnar raktar þannig að lesandi getur sannreynt þær. Sú vinna sýnir að blaðamaðurinn gat leitað heimilda; þeim mun meira sker í augu að hringja ekki eitt símtal í ráðuneytið.
