Ófullnægjandi greining ráðherra á afleiðingum verðtryggingar
Opið bréf vélaverkfræðings til fjármálaráðherra, birt sem skoðanagrein. Þar er því haldið fram að vísitala neysluverðs mæli ekki rýrnun krónunnar og að verðtrygging hafi því fært eignir frá skuldurum til lánveitenda. Höfundur krefst þess að verðtrygging á neytendalánum verði afnumin í einu lagi.
Andstæðingurinn sem mest af röksemdafærslunni hvílir á, „íslenski hagskólinn“, er hvergi skilgreindur. Bréfið er birt sem skoðanagrein og metið á þeim forsendum. Höfundur á hrós skilið fyrir að vitna ítarlega í orð ráðherrans úr Vikulokunum 5. september, svo lesandinn sér nákvæmlega hvað er gagnrýnt. Ábendingin um að lýsing ráðherrans sleppi þeim sem misstu heimili sín er málefnaleg og beinskeytt.
Þegar höfundur snýr sér að hagfræðingum verður málflutningurinn að skopmynd. Enginn er nafngreindur sem telji að „pína“ þurfi skuldugt fjölskyldufólk. Fullyrðingin um að kenningin hafi verið „hrakin“ af fremstu peningahagfræðingum á tíunda áratugnum stendur án nafns eða rits.
Heimildirnar eru misjafnar að gæðum. Tilvísunin í umsögn með 32. grein Ólafslaga er sannreynanleg, og verðþróun húsnæðis og olíu má fletta upp, eins og höfundur hvetur raunar til. Talan 15.000 fjölskyldur og hlutdeildin „í kringum 60%“ eru hins vegar án uppruna. Alvarlegast er að verðtrygging er kölluð ólögmæt og andstæð stjórnarskrá eins og um staðreynd væri að ræða, án þess að vísað sé í dóm eða lögfræðilegt álit.