Hvaðan fá já- og nei-hreyfingarnar peningana sína?

Greinin sker sig úr sem vönduð rannsóknarfrétt á íslensku umhverfi. Fréttastofa sendi fyrirspurnir til allra sjö hreyfinganna, bæði já og nei, og birti svörin hliðstætt og á gagnsæjan hátt sem gerir lesandanum kleift að bera saman. Jafnframt er lagalegt samhengi vel útskýrt: vísað er í ríkisendurskoðanda og skýrslu ÖSE til að undirstrika þær glufur sem eru í lögum um fjármögnun kosningabaráttu. Þetta er mikilvæg umgjörð sem gefur fréttinni dýpt. Svör hreyfinganna eru auðvitað einungis sjálfsögð: engin óháð sannprófun liggur fyrir á þeim tölum sem hreyfingarnar gefa upp, og greinin hefði getað tekið það skýrar fram. Einnig er vert að benda á að greinin nefnir ÖSE-skýrslu en tilgreinir hana ekki nánar, til dæmis hvenær hún var birt eða hvaða titil hún ber, sem torveldar sannreyningu. Smávægilegur galli er að setningin um Unga Evrópusinna sem fjármagna sig með sölu fatnaðar virðist brotakennd í textanum. Heildarinntrykk er engu að síður sterkt: þetta er frumfréttamennska þar sem fréttastofa gerir eigin rannsókn, leitar til allra aðila og setur niðurstöður í samhengi, þótt enn væri rúm til að ýta betur úr vör með óháðri sannprófun.