Leynifélag Guðlaugs
Slúðurdálkur ritstjórnar heldur því fram að eiginkona Guðlaugs Þórs Þórðarsonar eigi 2,39 prósenta hlut í Bláa lóninu í gegnum félagið Bogmanninn, metinn á um 2000 milljónir króna, og að hlutarins sé hvergi getið í hagsmunaskrá þingmannsins. Greinin ber þetta saman við umfjöllun Morgunblaðsins um Kristrúnu Frostadóttur og gefur í skyn tvöfeldni blaðsins.
Fyrirsögnin „Leynifélag Guðlaugs“ gengur lengra en textinn sjálfur. Hlutur sem hægt er að rekja til nafngreinds félags í hluthafaskrá er varla leyndur. Hér birtist ásökun undir merkjum slúðurs, og ritstjórnin velur þannig að bera alvarlegt erindi á borð án þeirra krafna sem frétt myndi kalla á.
Kjarninn er í grunninn sannreynanlegur: hagsmunaskrá Alþingis er opinber og eignarhald í Bláa lóninu má rekja. Á hinn bóginn kemur hvergi fram hvaðan verðmatið upp á 2000 milljónir er fengið. Lesandinn fær heldur enga skýringu á því hvort reglur um hagsmunaskráningu kveði á um að eignir maka skuli skráðar. Án þess verður ekki ljóst hvort um brot er að ræða eða aðeins mun á því hvað þingmenn kjósa að skrá.
Ekkert bendir til þess að leitað hafi verið til Guðlaugs eða Ágústu. Orðalagið „mjólkurpeningar“ og háðið í lokin sýna að tilgangurinn er ekki síður að skjóta á Morgunblaðið en að upplýsa lesandann.
