Reiði meðal lögreglumanna
Fréttin greinir frá óánægju Landssambands lögreglumanna með viðbrögð ákæruvalds og dómstóla við hótunum og ofbeldi gegn lögreglufólki. Hún byggir á útvarpsviðtali við formann sambandsins og nýlegum dómi yfir þremur mönnum sem kveiktu í bíl rannsóknarlögreglukonu.
Ákæruvaldið og dómstólar sæta harðri gagnrýni í fréttinni, en hvorugt fær tækifæri til að svara. Fjölnir Sæmundsson, formaður Landssambands lögreglumanna, segir að ekki hafi verið ákært fyrir brot gegn valdstjórninni og að aldrei hafi verið rannsakað hver skipaði mönnunum að kveikja í bílnum. Þetta eru alvarlegar athugasemdir við störf tiltekinna embætta. Eðlilegt hefði verið að leita viðbragða hjá því embætti sem fór með málið eða hjá ríkissaksóknara, en þess er hvergi getið.
Raddflóran er einsleit: einn heimildarmaður, sem talar fyrir hönd hagsmunasamtaka, og efnið sótt í útvarpsviðtal fremur en sjálfstæða öflun. Fyrirsögnin gerir orð hans að almennri lýsingu á ástandinu innan lögreglunnar. Fullyrðingin um að ríflega helmingur lögreglufólks hafi orðið fyrir ofbeldi eða hótunum á fimm árum stendur án uppruna. Lesandinn veit ekki hvort hún kemur úr könnun, frá ríkislögreglustjóra eða frá Fjölni sjálfum.
Dómurinn er þó rakinn skýrt og skilorðsbinding refsinganna útskýrð á mannamáli. Sjónarmið lögreglumanna eiga fullt erindi, en hér er boðskap komið á framfæri fremur en að málinu séu gerð skil.
