Sértækur byggðakvóti fari í „dauðadæmda“ vinnslu
Frétt Fiskifrétta um bókun byggðarráðs Langanesbyggðar er vel skjalfest: vitnað er í bókun ráðsins, umsögn hafnarnefndar, erindi innviðaráðuneytisins og formann byggðarráðs undir nafni. Það sem vantar er svar frá þeim sem gagnrýnin beinist að, einkum Byggðastofnun og ráðuneytinu, þótt kjarni fréttarinnar sé einmitt að eftirlit og árangursmat þeirra sé ekki aðgengilegt.
Heimildakeðjan er óvenju skýr fyrir frétt af þessu tagi. Bókun byggðarráðs frá síðustu viku, umsögn hafnarnefndar, bréf innviðaráðuneytisins frá maí og heimasíða Byggðastofnunar eru öll nefnd, og blaðamaður tekur sjálfur viðtal við formann byggðarráðsins í stað þess að endursegja bókunina eina. Fréttin gerir líka grein fyrir eigin fyrri umfjöllun, Fiskifréttum 19. júní, sem er heiðarleg framsetning á sögu málsins.
Veikleikinn er hins vegar á sama stað og hjartað í fréttinni. Fullyrt er að árangursmat og eftirlit sem eigi að vera hjá Byggðastofnun sé „hvergi aðgengilegt“ og að ríkið sé á rangri vegferð. Hvorugt er lagt fyrir Byggðastofnun eða innviðaráðuneytið til svara, þótt slík hringing sé einföld og myndi einmitt skera úr um hvort gögnin séu til. Sama gildir um samningsaðilann á Bakkafirði: vinnslan er kölluð „dauðadæmd“ og starfsfólkið sagt innflutt til nokkurra mánaða, án þess að fyrirtækið fái orðið. Fyrirvari Sigurðar um að ekki sé verið að ráðast á fyrirtækið breytir ekki því að lesandinn fær aðeins eina hlið á umdeildu máli.
Tölurnar eru sömuleiðis lausar: 300 tonn til Bakkafjarðar og útreikningur um afkomu tíu smábátaútgerða koma úr munni viðmælandans, ekki úr gögnum sem lesandinn getur skoðað. Á móti kemur að fréttin dregur sjálf fram blæbrigði, þar sem hafnarnefndin telur reynsluna af sértækum byggðakvóta á Raufarhöfn góða en á Bakkafirði takmarkaða. Það sýnir að blaðamaður vissi af tvíbentri mynd; hann hefði mátt sækja hana út fyrir sveitarfélagið líka. Nothæf, skjalfest frétt með áberandi eyðu þar sem viðbrögð stofnunar og fyrirtækis ættu að vera.
