Samsköttun hjóna – allt annar hlutur?

Greinin er birt undir skoðanamerki og verður því metin á rökum sínum, ekki heimildabalans. Þar sker hún sig úr: höfundur vitnar orðrétt í 46. gr. hjúskaparlaga, dregur fram lögskýringargögn, og styður tölulegar fullyrðingar við upplýsingar sem lagðar hafa verið fram á Alþingi, 14.500 einstaklingar við álagningu vegna tekna ársins 2024. Hann gengur líka svo langt að játa mótherja sínum réttmæti í aðalatriði, sem er sjaldgæft í íslenskri skoðanaskrift.

Á tveimur stöðum mætti þó þrengja að honum. Tilvísun í Hæstarétt er án málsnúmers eða ártals, svo lesandinn getur ekki flett upp þeirri röksemd sem ber töluverða þyngd í greininni. Og túlkunin á tekjutíundunum er kænskubragð: höfundur velur að segja að „tæpur helmingur" hafi verið undir sjöundu tekjutíund, þótt sama tala megi eins lesa sem stuðning við mótherjann.

Annað er til hróss. Dæmið um fimm manna fjölskylduna er afmarkað sjálfviljugt, og mótrök um atvinnuþátttöku og kynjaskiptingu eru nefnd í stað þess að vera falin. Þetta er málefnalegur dálkur sem lesandi getur sannreynt að meginhluta.