Fiskverð í hæstu hæðum og strandveiðimenn brosa allan hringinn
Frétt um hækkandi fiskverð og áhrif þess á strandveiðimenn. Greinin byggir aðallega á viðtali við framkvæmdastjóra Fiskmarkaðar Íslands og tölum úr uppboðum Reiknistofu fiskmarkaða. Samhengisupplýsingar um Barentshaf og rússneskan markað styðja meginþráðinn.
Ragnar Smári Guðmundsson, framkvæmdastjóri Fiskmarkaðar Íslands, er eina nafngreinda heimildin og ber greinin mjög skýrt hans merki; bæði tölulegar staðhæfingar og lýsingar á stemningunni á bryggjunni koma frá honum. Verðtölurnar vísa í uppboð Reiknistofu fiskmarkaða, sem er staðfest heimild og auðvelt er að sannreyna. Söguleg samanburðartala, til dæmis um þorskkvóta í Barentshafi og að hann sé sá lægsti frá 1991, er ekki tilgreind með skýrri tilvísun en er í eðli sínu sannreynanleg í opinberum gögnum ICES og norsk-rússnesku fiskveiðinefndarinnar. Helsti veikleiki fréttarinnar er einsleit raddflóra: enginn fulltrúi útgerðar, samtaka sjómanna eða sjávarútvegshagfræðinga er spurður til dæmis um hvort hækkunin sé sjálfbær eða hvort aðrir þættir, svo sem gengi krónunnar, skipti máli. Framsetningin er jákvæð og næstum kynningarleg, eins og fyrirsögnin endurspeglar, en ekkert gagnrýnið sjónarhorn fær rúm. Þetta er þó hefðbundin atvinnuvegafrétt þar sem meginefnið er skýrt og stutt með tölum; gallinn liggur fremur í því að blaðamaðurinn hefði auðveldlega getað bætt öðrum rödd við til að gefa dýpt.
