Alnetið er dautt! Lengi tóri lýðræðið!
Tölvunarfræðingur og gervigreindarráðgjafi skrifar skoðanagrein um erlend áhrif á kosningar í gegnum samfélagsmiðla. Hann veltir upp lokun alþjóðlegra samfélagsmiðla fyrir kosningar og íslensku eða evrópsku „innra neti“. Lágmarkskrafan sem hann setur fram er gagnsæi reiknirita.
Í þessari skoðanagrein ber ein setning uppi alla tillöguna: „Það er auðvelt að bjóða upp á trúverðugan íslenskan eða evrópskan valkost.“ Henni fylgja engin rök. Höfundur nefnir hvorki kostnað né reynslu annarra ríkja, og ekki heldur vandann við að auðkenna notendur án þess að skerða persónuvernd.
Upphafið lofar betru. Höfundur vísar í hættumat utanríkisþjónustu Evrópusambandsins, sem lesandi getur flett upp, og viðurkennir heiðarlega að ekki sé víst að átt hafi verið við íslenskar kosningar. Sú játning grefur þó undan þeirri brýnu nauðsyn sem greinin byggir á. Ef engin merki eru um afskipti hér, hvers vegna ætti að loka samfélagsmiðlum í þrjá mánuði?
Höfundur spyr hvort Kínverjar hafi verið „framsýnni en við hin“ án þess að nefna hvað kínverska netið kostar í ritskoðun og eftirliti. Tjáningarfrelsið fær eina setningu. Krafan um gagnsæi reiknirita er traustasti þáttur greinarinnar, en þar er hvergi getið um reglur sem Evrópusambandið hefur þegar sett á því sviði. Mælskuspurningar vinna hér verk sem rök hefðu átt að vinna.
