Utanríkisstefna án ábyrgðar?
Skoðanagrein á Vísi þar sem hagfræðingur gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir að hafa stofnað til þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður án áhættumats og spyr hver beri ábyrgð á afleiðingunum gagnvart ESB og EFTA. Greinin er skipulega byggð og vísar í nafngreinda aðila, en reisir meginfullyrðingar sínar á spurningum fremur en rökum.
Birt undir skoðanamerkingu, og það er rétt merking: hér er ekki fréttaefni heldur málflutningur.
Sterkasta einkenni greinarinnar er spurningaformið. Höfundur spyr hvort samstarfi hafi verið stefnt í hættu, hvaða kostnað ákvörðunin hafi haft og hvaða skilaboð hún sendi, en svarar engri þeirra. Þannig er skaðinn gefinn í skyn án þess að hann sé sýndur. Fullyrðingin sem allt hvílir á, að engin knýjandi nauðsyn hafi verið til atkvæðagreiðslunnar, er lögð fram sem staðreynd og röksemdir ríkisstjórnarinnar sjálfrar, stjórnarsáttmálinn og lýðræðislegt umboð, eru hvergi settar fram áður en þær eru afgreiddar. Það er veikleiki í röksemdafærslu, ekki í heimildum.
Heimildirnar sem eru til staðar eru nafngreindar og rekjanlegar: viðbrögð Mörtu Kos með tilvísun í dagsetta frétt á Vísi, athugasemdir Björns Bjarnasonar. Vitnað er hins vegar mest í höfundinn sjálfan, eigin pistla á bloggsíðu Heimssýnar, sem notaðir eru til að sýna forspárgildi fremur en til að styðja niðurstöðu. Rétt hefði verið að nefna afstöðu Heimssýnar til aðildar svo lesandinn þekkti umgjörðina.
