Íslendingar hafa margar ástæður til þess að endurvekja vegferð sína í átt til aðildar að ESB

Greinin er birt sem „umræða" og höfundur er nafngreindur sem Carl Bildt, fyrrverandi forsætisráðherra Svíþjóðar; þetta er skýrt skoðanaskrif og ber að meta sem slíkt. Röksemdafærslan er skipuleg og byggir á staðreyndum sem eru almennt þekktar: tímalína aðildarviðræðna, fjöldi samningskafla, herstöðin á Keflavíkurflugvelli, EES-samningurinn og sendaherraatvik Trumps. Bildt nýtir þessa staðreyndagrunn til að styðja skýra niðurstöðu, aðild sé hagkvæm og brýn. Skoðun hans er rökstudd á nokkuð breiðum grunni, allt frá gjaldmiðlaóvissu til öryggissjónarmiða og stöðu utan tollabandalags. Það sem veikir greinina sem skoðanaskrift er ákveðin tilhneiging til einokunar röksemdanna. Bildt nefnir nánast ekkert af raunverulegum gagnrökum eða ástæðum þess að umtalsverður hluti íslenskra kjósenda hefur verið mótfallinn aðild, til dæmis áhyggjum af fiskveiðistjórn eða jákvæðri reynslu af sjálfstæðri efnahagsstefnu eftir hrunið. Hann víkur rétt að fullveldisumræðunni en afgreiðir hana í einni setningu. Þetta dregur úr hvata greinarinnar sem röksemdarfærslu; sterkari pistill hefði tekist á við andstöðurökin betur. Einnig má nefna að fullyrðingin um að viðræður gætu lokið „innan tveggja ára" er sett fram án nokkurs rökstuðnings eða tilvísunar. Engu að síður er greinin skýrt merkt sem skoðun áberandi alþjóðlegs stjórnmálamanns og uppfyllir grunnkröfur þess flokks.