Óli Rúnar Ástþórsson skrifar: Innan ESB „mun Ísland stjórna fiskveiðum í Norður-Atlantshafi“

Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, og höfundur gerir ekki tilraun til að fela það; hann vísar skýrt í heimild sína, viðtal við nafngreindan mann á nafngreindum miðli, og hvetur lesendur til að kynna sér frumheimildina sjálfa. Þetta er í eðli sínu ábending og stutt hvatning til umræðu frekar en sjálfstæð greining. Á eigin forsendum skoðunargreinar er þetta heiðarlegt: höfundur leynir ekki afstöðu sinni og gefur lesandanum tól til að meta efnið sjálfur. Veikleikinn er hins vegar sá að engin gagnrýnin sjónarmið koma fram; fullyrðingar Indriðar, eins og að Ísland myndi „stjórna fiskveiðum í Norður-Atlantshafi" innan ESB, eru teknar upp án nokkurs efasemdarorðs eða mótvægis. Einnig er tilvitnun í að EES-samstarfið verði ekki „langlíft" og að kostnaður muni hækka án þess að nokkur gögn eða samanburður séu tilgreind. Þetta grefur ekki undan greininni sem skoðunarskrifi, en dregur úr þyngd hennar sem rökstuðningi, þar sem lesandinn fær í raun aðeins eina rödd og eitt sjónarhorn. Rithátturinn er þó heiðarlegur og enginn tilraun er gerð til að gera þetta að hlutlausri frétt.