Andrés iðrast einskis

Greinin er birt sem slúður, sem er ritstjórnarlegt val Vísis sjálfs; rétt er að hafa í huga að Vísir er beinlínis aðili að þessum atburðum og hefur þar af leiðandi persónulegra hagsmuna að gæta. Sú staðreynd er hvergi viðurkennd í textanum. Efnislega er meginfullyrðingin, að Morgunblaðið hafi endurtekið ranghermi og sýnt ekki vilja til leiðréttinga, studd við tilvísun í tiltekin atvik: forsíðufrétt, viðtal við Gunnar Braga og grein Andrésar Magnússonar. Þetta er sannreynanlegt efni sem lesandinn getur borið saman við upprunalegar birtingar. Veikleikinn felst í framsetningunni: orðalag eins og „óhróður" og „forherðing" er mat, ekki staðreyndir, og enginn fulltrúi Morgunblaðsins fær kost á að svara. Þó slúður sé ekki haldið sömu kröfum og rannsóknarblaðamennska, myndi það jafnvel í greinum af þeirri tegund styrkja trúverðugleikann að nefna að höfundur eða miðill hans er aðili máls. Rökfærslan sjálf er skýr og vel uppbyggð, en einhliða.