Fjármálaáætlun - satíriskt leik­rit í ó­teljandi þáttum

Sem undirritaður skoðanarpistill ber að meta þessa grein út frá gæðum og heiðarleika röksemdarinnar frekar en jafnvægi heimilda. Á þeim forsendum er háðið hæfilega vel unnið — höfundur bendir á auðþekkjanleg mynstur (inniæfðu hlátrana fyrir framan myndavélina, samsærissinnaða greiningarfræðinginn, regluna um að „ef þeir gefa er það mútur; ef þeir taka er það rán") og nær nokkuð vel til marks með hnitmiðuðum gaui. Kaflinn um Soros og Delaware er skerpt hæðni að samsærishugsun á þingbekkjum stjórnarandstöðunnar, og persóna áhugasama nýliðans dregur á skilvirkan hátt upp hvernig tortryggni úthýsir viðleitni í góðri trú.\n\nHelsti veikleiki pistilsins er hins vegar sá að hann svíður eingöngu stjórnarandstöðunni — hvergi er sambærilegum háði beint að ríkisstjórninni, þrátt fyrir að fjármálaáætlun hennar sé nafnlega viðfangsefnið. Sterkari satíra hefði einnig beint sömu linsu að leikhússpili ríkisstjórnarflokkanna sjálfra. Eins og málum er háttað er rammasetningin ótvírætt einstefna: stjórnarandstöðuþingmenn eru innihaldslausir tortrygglingur; ríkisstjórnin er einungis bágborið skotmark þeirra. Greininni lýkur einnig á miðri setningu í þeirri útgáfu sem var til skoðunar, sem bendir til þess að hún hafi verið stytt, og gerir það ómögulegt að meta hvort einhver jafnvægisgefandi kaldhæðni hafi komið fram síðar.