Trump skapaði tækifæri

Greinin er birt sem ritstjórnarefni undir flokknum „Fréttir > Innlent" en er í reynd eins konar langt kynningarviðtal þar sem einn sérfræðingur fær að tjá sig nánast án mótsagna. Conrad er vel hæfur heimildamaður og sjónarmið hans eru sett fram á skýran hátt, en vandinn er sá að umfjöllunarefnið, þjóðaratkvæðagreiðslan um aðildarviðræður, er eitt hið umdeildasta í íslensku þjóðmálalandslagi. Þegar blaðamaður velur að byggja alla umfjöllun á einum viðmælanda sem lýsir sig eftirsannleikssinnum og gagnrýnir herferð Áfram Ísland ítrekað, án þess að gefa andstæðu sjónarmiði neitt rými, verður niðurstaðan einhliða. Athyglisvert er að lesandi á athugasemdaspjalli bendir á mikilvægt atriði sem greinin hefði átt að fjalla um: að „hefja viðræður að nýju" þýði í raun að endurvekja formlega aðildarumsókn frá 2009, ekki könnunarviðræður. Þetta er nákvæmlega sú tegund samhengis sem blaðamaður hefði átt að grafa í frekar en að láta viðmælanda skilgreina umræðuna einn. Conrad er nafngreindur og trúverðugur heimildamaður og margt sem hann segir er vel stutt fræðilegum rökum. Tilvísanir í Evrópuþingið, tvöfaldan meirihluta og undanþágur Finnlands og Svíþjóðar eru sannreynanlegar. Hins vegar er framsetningin verulega skökk þegar litið er til jafnvægis: gagnrýni á aðild er eingöngu sett fram í gegnum sjónarhorn Conrads sem eitthvað sem byggi á misskilningi eða „eftirsannleik". Enginn fulltrúi herferðarinnar gegn aðildarviðræðum var spurður, engin önnur fræðileg rödd var leitað til. Fyrir frétt sem birtist undir merkjum innlendra frétta, ekki skoðanadálks, er þetta verulegur annmarki.