Sigurður Jóhannesson skrifar: Leikskólinn við Austurvöll – 63 börn – Sex deildir – Einn sandkassi – Enginn má vera sammála.
Háðsádeila í formi skoðanagreinar þar sem Alþingi er líkt við leikskóla með sex deildum sem rífast fremur en vinna saman. Höfundur vísar í tölur um þingstörf skólaársins 2025–2026 og kallar eftir því að þingið verði metið eftir árangri en ekki umfangi starfa.
Tölurnar í miðri greininni eru það athyglisverðasta: 188 frumvörp, 105 að lögum, 95 tillögur, 399 fyrirspurnir og 500 fundir. Höfundur getur þess ekki hvaðan þær koma, en slíkar tölur birtir Alþingi í yfirlitum um störf þingsins og lesandinn getur flett þeim upp. Veikleikinn liggur fremur í túlkuninni. Að ríflega helmingur frumvarpa verði að lögum og nær þrjár af hverjum fjórum fyrirspurnum fái svar bendir ekki augljóslega til lamaðrar stofnunar. Fullyrðingin um að „nánast engar ákvarðanir“ komi úr fundunum er heldur hvergi rökstudd.
Sem háðsádeila er greinin vel byggð og sanngjörn í dreifingu höggsins. Hún beinist að öllum flokkum jafnt og viðurkennir að sumir þingmenn leggi sig raunverulega fram. Kjarninn, að afstaða ráðist af því hvorum megin borðsins menn sitja, er kunnuglegur og hittir í mark.
Hins vegar styður höfundur þann kjarna hvergi með einu raunverulegu dæmi. Myndlíkingin ber alla röksemdafærsluna og lesandinn fær ekkert tiltekið mál til að prófa ádeiluna á. Eitt eða tvö áþreifanleg dæmi hefðu gert greinina beittari og heiðarlegri gagnvart eigin tölum.