Ísland er í samkeppni um hugvit
Aðsend grein frá forsvarsmönnum Framvís um vaxtarskilyrði nýsköpunar á Íslandi. Röksemdafærslan er skipuleg og tölum er beitt markvisst, en langflestar þeirra eru úr eigin gagnasöfnun samtakanna. Hagsmunir höfunda eru upplýstir í lokin, en aldrei ræddir sem hagsmunir.
Greinin er birt sem skoðanaskrif og verður að metast á þeim forsendum. Uppbyggingin er skýr: staðan, tölurnar, forsendurnar, kröfurnar. Höfundar eru nafngreindir með starfsheitum og aðild að Framvís, sem er einmitt sú upplýsingagjöf sem lesandi þarf.
Þyngri veikleikinn er að tölulegi grunnurinn er nær allur heimatilbúinn. Fjárfestingar, tekjur, launa- og skattgreiðslur eignasafnsfyrirtækja eru öll úr samantekt Framvís sjálfs; lesandinn getur ekki sannreynt aðferðafræðina, hvaða fyrirtæki eru talin eða hvernig útflutningshluti tekna er reiknaður. Tölurnar um 369 milljarða útflutningstekjur hugverkaiðnaðar og áttföldun frá 2008 eru sömuleiðis heimildalausar innan greinarinnar, þótt þær kunni að vera úr opinberum samantektum sem höfundar þekkja.
Önnur aðfinnslan varðar hreinskilni. Höfundar fagna auknum fjárfestingarheimildum lífeyrissjóða í óskráðum eignum og upplýsa sjálfir að rúm 80% fjármagns í vísisjóðum þeirra komi frá lífeyrissjóðunum. Þar liggur bein hagsmunatenging, en hún er hvergi rædd, og ekki heldur áhættan sem fylgir óskráðum eignum fyrir sjóðfélaga. Kostnaður hins opinbera af rannsóknar- og þróunarstuðningi er nefndur sem forsenda en aldrei sem útgjöld. Málflutningurinn er læsilegur og málefnalegur, en einhliða þar sem hann þyrfti helst að vera hreinskilinn.
