Þjóðin sýndi örlæti – nú þurfa stjórnvöld að axla ábyrgð
Forstjóri Reykjalundar þakkar þjóðinni fyrir um 130 milljónir króna sem söfnuðust í landssöfnun RÚV. Hún bendir á að hluti húsnæðisins sé 60 til 80 ára gamall. Hún krefst þess að ríkið semji við SÍBS um varanlega fjármögnun húsnæðis, sambærilega við aðra heilbrigðisþjónustu.
„Höfundur er forstjóri Reykjalundar“ stendur neðst, og sú lína skiptir mestu fyrir lesturinn. Hér talar stofnun í eigin máli á skoðanasíðu, sem er lögmætt, og hagsmunirnir eru gefnir upp. Röksemdin sjálf er skýr og vel byggð. Lesandi getur kannað tölurnar sem höfundur leggur fram: um 130 milljónir úr landssöfnun RÚV, 16.143 fermetra húsnæði og 500 milljóna króna framlag stjórnar SÍBS. Þá ber hún fyrirkomulagið saman við leigugreiðslur til hjúkrunarheimila og heilsugæslu sem hafa þjónustusamning við Sjúkratryggingar Íslands.
Veikleikinn liggur í því sem er látið ósagt. Lesandinn fær ekkert að vita um hvernig stjórnvöld hafa svarað ítrekuðum erindum SÍBS, né hvað nýbygging myndi kosta. Höfundur fullyrðir að ágóði happdrættisins hafi „engan veginn“ haldið í við þarfir, en styður það ekki neinum tölum um tekjuþróun.
Greinin sneiðir einnig hjá augljósustu mótbárunni. Hvers vegna ætti ríkið að greiða leigu til félagasamtaka sem eiga fasteignirnar, frekar en að eignarhaldi sé hagað á annan hátt? Heiðarleg málafærsla hefði tekist á við þá spurningu. Eftir stendur skýrt og sanngjarnt ákall, en einhliða eins og vænta má þegar hagsmunaaðili talar.