„Vonbrigði að fá þessa hækkun á okkur“

Greinin byggist nánast alfarið á beinum tilvitnunum í forsætisráðherra. Blaðamaðurinn spyr ágætra spurninga, til dæmis hvort ríkisstjórnin og Seðlabankinn séu að róa í sömu átt, en þegar Kristrún svarar með fullyrðingum á borð við „aðhaldsstig opinberra fjármála er ágætt" er engin tilraun gerð til að sannreyna þá staðhæfingu eða setja hana í samhengi. Vísað er í Peningamál Seðlabankans og Alþjóðagjaldeyrissjóðinn sem stoðir, en hvorugt er skýrt tilgreint eða tengt tilteknum gögnum sem lesandinn gæti skoðað. Raunar er nefnt að Seðlabankinn hafi bent á hættu á að hækkun opinberra gjalda smitist víðar, sem er gagnlegt samhengi; hins vegar er engum hagfræðingi, stjórnarandstöðumanni eða fulltrúa vinnumarkaðarins gefið rými til að meta fullyrðingar forsætisráðherra. Þetta er í raun einhliða viðtal sem virkar sem vettvangur fyrir sjónarmið ríkisstjórnarinnar, án þess þó að vera merkt sem slíkt. Framsetningu blaðamanns ber að þakka fyrir skýrt upplagt samhengi um verðbólgutölur og spá Seðlabankans, en greinin hefði orðið mun sterkari ef einn óháður aðili hefði fengið að meta málin.