Þurft að dvelja í einangrunarklefum vegna plássleysis
Fangelsismálastofnun staðfestir í skriflegu svari við fyrirspurn Vísis að vegna plássleysis hafi fangar í einstaka tilvikum þurft að dvelja tímabundið í einangrunarklefum. Stofnunin heldur ekki tölfræði um slík tilvik en segir ráðstöfunina alltaf skammvinna og að hún skerði ekki samskipti fanga við aðra.
Forstjórinn fullyrðir að „alltaf sé um skammvinna ráðstöfun að ræða, yfirleitt í nokkra daga“. Í sömu frétt er þó rifjað upp mál konu á Hólmsheiði sem hafði frá upphafi afplánunar verið vistuð í myndavéla- eða einangrunarklefa. Fréttin leggur þetta tvennt hlið við hlið án þess að spyrja hvernig það fari saman. Stofnunin heldur auk þess enga tölfræði um tilvikin, svo staðhæfingin um „nokkra daga“ stendur óstaðfest og ósvöruð.
Vel er að verki staðið að hluta. Fréttastofan sendi eigin fyrirspurn, óskaði eftir tölum og greinir skýrt frá því að þær séu ekki til. Sú niðurstaða er fréttnæm í sjálfu sér, og svör forstjórans eru rétt eignuð.
Raddflóran er hins vegar einsleit: stofnunin talar ein. Ekki var leitað til Afstöðu, félags fanga, umboðsmanns Alþingis eða dómsmálaráðuneytisins, sem kvörtuninni var vísað til. Hvorki konan sjálf né lögmaður hennar fá að bregðast við. Fyrir vikið er skilgreining stofnunarinnar, að fangarnir séu „ekki vistaðir í einangrun“, endursögð án nokkurs mótvægis.
