Dætur lýstu ótta og uppnámi fyrir dómi og vitni brustu í grát
Frásögn af öðrum degi réttarhalda yfir Írisi Helgu Jónatansdóttur, sem er ákærð fyrir umsáturseinelti gagnvart níu brotaþolum í 68 ákæruliðum. Rakinn er vitnisburður meints samverkamanns, brotaþola og aðstandenda, auk orðaskipta við verjanda í dómsal.
„Glæpurinn felst í fjölmörgum brotum“: þannig lýsir blaðamaðurinn ákæruefninu áður en dómur er fallinn. Annars staðar í greininni er gætt að orðinu „meint“, en sú varfærni bregst á lykilstöðum. Í kaflanum um Garp er Íris Helga einfaldlega kölluð „eltihrellirinn“ í rödd blaðamannsins, ekki í tilvitnun. Fyrirsögnin og millifyrirsagnir byggjast nær eingöngu á tárum og ótta vitna og ýta lesandanum í eina átt.
Styrkurinn liggur í frumöflun. Blaðamaðurinn sat í dómsal og vitnisburður er rakinn nákvæmlega, með nöfnum og beinum tilvitnunum. Millifyrirsögnin „Lögreglan sagði allt lygi“ er þó hæpin: hún gerir að fyrirsögn ósannreynda fullyrðingu ákærða manns um hvað lögregla á að hafa sagt eftir að slökkt var á myndavélum.
Sjónarmið varnarinnar fá lítið rými. Neitun Írisar Helgu er nefnd í einni setningu og athugasemd verjanda sem viðbragð við orðum vitnis. Hvernig hún tekur til varna gagnvart ákæruliðunum almennt kemur ekki fram, og það hefði fréttin getað rifjað upp í einni málsgrein.
