Reykjavíkurborg hundsar vísindin í málefnum barna
Pistill Elds Smára Kristinssonar, birtur sem ritstjórnarefni á Nútímanum, gagnrýnir gátlista Reykjavíkurborgar um transvæna skóla. Höfundur ber gátlistann saman við Cass-úttektina og norræna endurskoðun og telur borgina setja hugmyndafræði ofar velferð barna.
„Undirritaður þekkir til fjölda slíkra dæma“: þannig er rökstudd ein alvarlegasta fullyrðing pistilsins, að foreldrum sem streitist á móti sé hótað með barnavernd. Engin dæmi eru nefnd, engin gögn lögð fram, ekkert sem lesandi getur kannað. Nútíminn birtir pistilinn sem ritstjórnarefni og setur niðurstöðu höfundar í fyrirsögn eins og staðreynd, sem er ritstjórnarleg ákvörðun út af fyrir sig.
Rökin hafa þó raunverulegan grunn. Cass-úttektin og endurskoðun í Svíþjóð, Finnlandi og Noregi eru nafngreindar og hægt er að fletta þeim upp. Lýsing höfundar á varnaðarorðum Cass um félagslegt transferli og aðkomu forráðamanna er í meginatriðum sanngjörn, og gátlistinn sjálfur er tilgreindur með nafni.
Vandinn liggur í því sem bætt er ofan á. Fyrst er fullyrt að núllþolið „nái yfir alla krítíska umræðu“, síðar að það sé „opið fyrir túlkun“; hvort tveggja getur ekki staðist. Samtökin ’78 eru afgreidd sem „öfgafull samtök“ án rökstuðnings, ónefndur starfsmaður borgarinnar er sakaður um að reka eigin baráttu í starfi og pistlinum lýkur á orðinu „níðingsskapur“. Mótrök eru hvergi reifuð. Sterkustu gögnin drukkna í upphrópunum.
