„Mér finnst þetta einkennileg nálgun hjá Bandalagi íslenskra listamanna“
Bæjarstjóri Kópavogs svarar gagnrýni Bandalags íslenskra listamanna á þá ákvörðun bæjarins að mála yfir vegglistaverk Theresu Himmer í Hamraborg. Hún segir verkið hafa verið tímabundið samkvæmt samningi og að veggurinn sé nú nýttur til upplýsingagjafar vegna framkvæmda.
„Í samningi segir“ er lykilsetning greinarinnar, en lesandinn fær ekki að vita hvort fréttamaður hafi séð samninginn sjálfur eða hafi orðalagið eftir bæjarstjóranum. Allt svar bæjarins hvílir á því ákvæði. Hefði samningurinn verið skoðaður og vitnað í hann beint hefði fréttin staðið á mun traustari grunni.
Sem viðbragðsfrétt gegnir hún hlutverki sínu: sjónarmið Ásdísar Kristjánsdóttur er skýrt eignað henni og fyrirsögnin er tilvitnun, ekki fullyrðing miðilsins. Gallinn er sá að ályktun BÍL er afgreidd í einni setningu. Lesandi sem missti af frétt gærdagsins veit ekki hvað bandalagið gagnrýndi í raun, og hann sér aðeins andsvar bæjarstjórans við því. Listakonan sjálf kemur hvergi við sögu, þótt hún sé sá aðili sem málið varðar mest.
Athyglisverð mótsögn liggur í fréttinni án þess að henni sé fylgt eftir: verkið átti að standa í þrjú ár en stóð í sjö. Hvers vegna var ekki málað yfir fyrr, og hvers vegna einmitt nú? Spurningin blasir við en er aldrei borin upp.
