Evrópa fyrir ís­lendinga

Greinin er skoðanagrein og á ekki að vera metin á sömu forsendum og frétt, en þó má gera kröfur um gæði rökstuðnings. Sterkasta hliðin er sú að höfundur viðurkennir áhættu evrunnar, til dæmis reynslu Grikklands og Ítalíu, og fullyrðir ekki að evran sé gallalaus. Hann vísar einnig í sannanleg regluumhverfi ESB, svo sem afnám reikigjaldanna (e. roaming) og reglur Your Europe um greiðslugjöld, sem lesandi getur sannreynt. InforEuro kerfið er einnig nefnt, þótt skýringin á hlutverki þess sé gróf. Gallarnir eru þó verulegir. Greinin ber engar tölur um vaxtamun milli Íslands og evrusvæðisins, engin gögn um raunverulegan fjármagnskostnað heimila, enga samanburðartölfræði um verðbólgu eða greiðslubyrði. Þetta veikir rökstuðninginn, því kjarnafullyrðingin, að evran myndi lækka fjármagnskostnað, er sett fram sem nánast víst án þess að nokkur heimild styðji hana. Umfjöllun um sjávarútveg og landbúnað er afar yfirborðsleg; höfundur segir að Ísland „myndi þurfa að semja um sérstöðu sína" en útskýrir aldrei hversu raunhæft það sé í ljósi sameiginlegrar sjávarútvegsstefnu ESB. Setningin „Elskið friðinn og strjúkið kviðinn" virkar málefnalega illa í grein sem á að vera greiningarverk. Í heild er þetta vel skrifuð en einsleit málflutningsgrein sem gæti styrkt trúverðugleika sinn verulega með rauntölum og víðtækari viðurkenningu á gagnrökum.