Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira?
Skoðanagrein sölu- og markaðsstjóra Skógarbaðanna gegn fyrirhuguðum skattahækkunum á ferðaþjónustu. Hagsmunir höfundar eru skýrt upp gefnir og röksemdafærslan er persónuleg og áþreifanleg, en hún styðst við fullyrðingar um samkeppnisstöðu og skattheimtu sem eru ekki stuttar gögnum. Greinin víkur sér undan augljósustu gagnröksemdinni.
Greinin er birt undir skoðanamerki Vísis og höfundur gefur hagsmuni sína skýrt upp: sölu- og markaðsstjóri þess baðlóns sem málið varðar. Það er heiðarleiki sem á að telja til tekna, og bestu hlutar greinarinnar eru áþreifanlegir: verðskrár fyrir 2027 séu þegar gefnar út, rúmlega helmingur gesta sé íslenskur. Hið síðara er innanhússtala sem lesandinn getur ekki sannreynt, en hún er sett fram sem slík.
Veikleikinn er sá að lesandinn fær ekkert að vita um sjálfa tillöguna. Hvaða skattur, hvaða hlutfall, hversu mikil breyting? Grein sem byggir alla afstöðu sína á fyrirhugaðri aðgerð ætti að lýsa aðgerðinni. Fullyrðingin um að Noregur og Finnland „sæki hratt fram“ í vetrarferðamennsku er lykilatriði í samkeppnisröksemdinni en fylgir engin heimild.
Alvarlegast er þó hvað er sniðgengið. Höfundur teflir fram styrkjum fyrirtækisins við íþróttir, menningu og eldri borgara sem því sem tapist við hærri skatta, en nefnir aldrei að skattfé fjármagnar sömu tegund samfélagsþjónustu. Þeirri röksemd er ekki svarað, heldur horfið frá henni. Sama gildir um lokastaðhæfinguna um að hærra skatthlutfall skili ekki meiri tekjum: hún er sett fram sem sjálfgefin en er umdeild.
