Segir átökin hjá SÁÁ vera klassíska valdabaráttu
Nútíminn endursegir aðsenda grein Theódórs S. Halldórssonar á Vísi um deilurnar innan SÁÁ og setur hana í samhengi við fyrri yfirlýsingar Valgerðar Rúnarsdóttur og vantraust starfsfólks. Fréttin nafngreinir alla helstu aðila og rekur báðar hliðar, en lokakaflinn tekur afstöðu með annarri þeirra. Ekkert sjálfstætt heimildaöflun liggur að baki.
Lokamálsgreinin er veikasti hlekkurinn. Þar hættir fréttin að lýsa og fer að dæma: grein Theódórs sé sögð varpa „nýju ljósi“ og minna á „grundvallarreglu“ um vald kjörinnar stjórnar. Þetta er nákvæmlega sú túlkun sem annar deiluaðilinn heldur fram, en hún er sett fram sem almennt lögmál í rekstri félagasamtaka. Ritstjórn sem vill vera hlutlaus sleppir þeirri setningu.
Uppruninn er annar galli. Allt efnið kemur úr aðsendri grein á Vísi og áður birtum yfirlýsingum; ekkert bendir til að rætt hafi verið við Valgerði, Ragnheiði eða starfsfólkið sem lýsti vantrausti. Sérstaklega hefði þurft viðbrögð við þeirri fullyrðingu Theódórs að hann hafi óskað eftir dæmum um óeðlileg afskipti og engin fengið. Slík staðhæfing er efnislega umdeild og fer hér óáreitt í gegn.
Það sem fréttin gerir vel: aðilar eru nafngreindir, tímalína uppsagnanna skýr og sjónarmið Önnu Hildar og starfsfólksins koma fram. Meginmálið er sanngjarnt. Það er niðurlagið og skortur á eigin vinnu sem dregur matið niður.
