Stjórn Landsvirkjunar minni á fjölskyldufyrirtæki
Frétt af ræðu Nönnu Margrétar Gunnlaugsdóttur, þingmanns Miðflokksins, sem gagnrýndi á Alþingi nýtt fyrirkomulag fjármálaráðherra við skipan í stjórnir ríkisfyrirtækja. Umræðan tengist afsögn Harðar Arnarsonar, forstjóra Landsvirkjunar, og kröfu stjórnarandstöðunnar um að ráðherra svari fyrir málið.
Fyrirsögnin tekur samlíkingu eins þingmanns og gerir hana að aðalatriði fréttarinnar. Viðtengingarhátturinn „minni“ gefur til kynna að vitnað sé í orð annars, en lesandi sem rennir yfir fyrirsagnir sér fyrst og fremst fullyrðingu um stjórn Landsvirkjunar. Ræðan sjálf er opinber heimild og rétt eftir höfð, svo frumheimildin er traust.
Vandinn felst í því sem vantar. Gagnrýnin beinist að nafngreindum ráðherra, en hvorki er leitað viðbragða hjá honum né ráðuneytinu. Bakgrunnsgreinin um verklagið frá 2025 gefur að vísu til kynna tilganginn með breytingunum, en hún kemur ekki í stað svars. Hvergi er heldur útskýrt hvers vegna Hörður Arnarson sagði af sér, hvenær stjórninni var skipt út eða hvernig valnefndin starfar. Þar liggur einmitt kjarni málsins.
Niðurstaðan er sú að fréttin flytur boðskap stjórnarandstöðunnar fremur en að fjalla um deiluefnið. Eitt símtal í ráðuneytið og ein efnisgrein um forsögu afsagnarinnar hefðu breytt myndinni verulega.
