Lýsa alvarlegum áhyggjum af framgöngu ráðherra

Stærsti veikleikinn er algjör skortur á jafnvægi: greinin fjallar eingöngu um afstöðu Kennarasambandsins en hvergi er leitað eftir viðbrögðum Ingu Sæland eða fulltrúa frá mennta- og barnamálaráðuneytinu. Þegar nafngreindur ráðherra er beinlínis gagnrýndur í ályktun ætti sjálfsagt fréttamannsvit að segja blaðamanninum að hafa samband við viðkomandi og bjóða upp á andsvör. Án þess er greinin í raun einróma talsstaður einnar hagsmunaaðildar. Greinin hefur þó ákveðin jákvæð atriði: heimildagrunnurinn er skýr, þar sem um er að ræða opinbera ályktun frá auðkenndu þingi Kennarasambandsins, og ályktunin er birt orðrétt. Einnig er vísað til ræðu ráðherra á þinginu sem bakgrunnsupplýsingar, sem gefur lesendum ákveðið samhengi. Samt sem áður eykur endurtekning efnisins, þar sem bæði er fjallað um ályktunina í fréttaforminu og hún síðan birt í heild, ekki á neitt nýtt efnislegt gildi, heldur styrkir hún frekar einhliða frásögn. Framsetning greinarinnar er þannig að ráðherra er sett í varnarstöðu án þess að fá tækifæri til þess að svara, sem er verulegur fréttafræðilegur annmarki.