Skuggamansal á Íslandi
Hæstaréttarlögmaður lýsir í skoðanagrein því sem hann kallar skuggamansal: konur í viðkvæmri stöðu séu skipulega misnotaðar af mönnum af erlendum uppruna til að afla dvalarleyfis og fjárhagslegs ávinnings. Hann gagnrýnir úrræðaleysi réttarvörslukerfis og barnaverndar og krefst þess að yfirvöld bregðist við.
Greinin er birt sem skoðun og því metin á rökum. Veigamesta fullyrðingin hvílir á reynslu höfundar sjálfs af eigin málum, án nokkurs dæmis, fjölda eða tímabils. Trúnaður við skjólstæðinga skýrir hluta þess, en þá vegur þyngra að annar stuðningur sé traustur. Svo er ekki: „alþjóðlegar og innlendar skýrslur“ eru hvergi nefndar og „þekkt eru sláandi dæmi“ vísar ekki í neitt sem lesandi getur flett upp.
Viðkvæmasta atriðið er að gerendur eru skilgreindir sem „menn af erlendum uppruna“ og þeim eignaður sá eini tilgangur að ná dvalarleyfi og bótum. Hvergi er útskýrt hvernig barneign á að tryggja dvalarleyfi eða hærri greiðslur samkvæmt gildandi reglum. Án þeirrar útskýringar verður alhæfing um hóp ekki greind frá frásögn af einstökum málum.
Tillögurnar eru jafn óljósar. Höfundur segir lagaleg úrræði skorta en tilgreinir hvorki lagaákvæði né hvaða heimildir lögregla eða barnavernd þyrftu. Fáir væru betur í stakk búnir til þess en hæstaréttarlögmaður, og þar liggur helsta glataða tækifærið. Ritstjórnin bætti engu samhengi við.
