Rannveig lýsir átakanlegri reynslu: „Ég er hágrátandi. Mamma er öskrandi og pabbi, sem er deyjandi, er grátandi“
DV birtir frásögn Rannveigar Elíasdóttur af framkomu starfsfólks lyflækningadeildar SAK og lögreglu á Akureyri, byggða á Facebook-færslu og viðtali. Sjúkrahúsið var spurt en hafði ekki svarað fyrir birtingu; lögreglan virðist ekki hafa verið spurð. Alvarlegar ásakanir standa einar og óvefengdar.
Setningin um að lögreglan hafi logið er þyngsta vandamál fréttarinnar. Hún er ekki höfð eftir neinum heldur sett fram í rödd DV sjálfs, byggð á því sem ónafngreindur geðhjúkrunarfræðingur á að hafa sagt Rannveigu. Þarna breytir miðillinn annars stigs frásögn í staðreynd um lögbrot opinberra starfsmanna.
Annað dæmi er inngangurinn: „Það sem hún vann sér til sakar var að gera athugasemdir við þá meðferð sem föður hennar var veitt.“ Þetta er túlkun viðmælandans, ekki staðfest atburðarás, en er borin fram sem hlutlaus lýsing. Ásökun um að lífslokameðferð hafi í reynd verið hafin án samráðs er sömuleiðis alvarleg og hefði þurft mótvægi.
DV sendi fyrirspurn á SAK og tekur fram að svar hafi ekki borist, sem er rétt vinnubrögð svo langt sem það nær. Lögreglan á Norðurlandi eystra er hins vegar sjálfstæður aðili að málinu, sökuð um valdbeitingu, blekkingu og ólögmæta frelsissviptingu, og ekkert bendir til að hún hafi verið spurð. Frásögn af þessari alvöru þolir ekki eina rödd.
