Dalvískt fyrirtæki í hart vegna einbýlishúsalóðar - Segir sína lóð ónothæfa
Fréttin rekur úrskurð úrskurðarnefndar umhverfis- og auðlindamála í deilu dalvísks fyrirtækis og nágranna þess um vegg og garðhús á lóðamörkum. Fyrirtækið taldi mannvirkin gera lóð sína að miklu leyti ónothæfa, en nefndin vísaði kærunni frá þar sem engin kæranleg stjórnvaldsákvörðun lá fyrir.
Fyrirsögnin segir að fyrirtækið fari „í hart“ og að lóð þess sé ónothæf, en lætur ósagt að kærunni var vísað frá. Úrskurðurinn er fréttin, ekki fullyrðing kærandans. Lesandi sem les aðeins fyrirsögnina fær því ranga mynd af stöðu málsins. Fullyrðingin um ónothæfa lóð er þó réttilega eignuð fyrirtækinu, og það skiptir máli.
Meginmálið er traustara. Byggt er á úrskurðinum, sem er frumgagn, og þar fá kæruskjal fyrirtækisins, andsvör Dalvíkurbyggðar, andmæli lóðarhafa og niðurstaða nefndarinnar öll rúm. Röðin er skýr og lagaleg rök nefndarinnar eru endursögð af sanngirni. Nafnleynd aðila fylgir úrskurðinum og er eðlileg í nágrannadeilu.
Hvergi kemur fram hvenær úrskurðurinn féll eða hvert málsnúmerið er, svo lesandinn getur ekki flett honum upp. Engin tilraun virðist heldur gerð til að ná tali af fyrirtækinu, húseigandanum eða sveitarfélaginu. Hyggst fyrirtækið beina erindi til byggingarfulltrúa eins og nefndin leggur til? Lokasetningin um að tíminn leiði málalok í ljós kemur í stað þess að spyrja. Þetta er vandvirk endursögn, en ekkert er lagt til hennar.
