Þótti meintur kinnhestur Ástráðs alvarlegt mál en ver nú ofbeldismyndband eigin flokksmanna

Greinin er birt sem frétt en er í raun ritstjórnarlegt gagnrýnisstykki sem leggur mat á sjálfsmótsagnir eins aðila. Framsetningin er skýr: höfundur dregur fram ósamræmi í afstöðu Sveins Óskars. Slík framsetning er lögmæt blaðamennska, en vandamálið er að greinin heldur einhliða áfram án þess að gefa Sveini Óskari tækifæri til að bregðast við samanburðinum sjálfum. Viðtalið við Vísi er vitnað, en það er annars aðila vinna; engin merki eru um að höfundur hafi sjálfur leitað eftir svörum. Tilvísun í orðræðu „stuðningsmanna Donald Trump" er óstudd ályktun sem höfundur setur fram sem staðreynd, sem flýgur þvert á hlutleysi fréttaforms. Jákvætt er að heimildir eru nafngreindar, bæði opinberar færslur Sveins Óskars og viðtal Vísis, auk þess sem aðrir oddvitar eru nefndir sem gagnrýnendur. Meginveikleiki greinarinnar er blanda fréttaforms og ritstjórnarmats án þess að viðurkenna það greinilega.