ASI & BSRB spurðu: „Hvað hefur gerst í leik­skóla­málum á kjörtíma­bilinu?”

Greinin er birt sem skoðanagrein og skal metin á þeim forsendum. Styrkur hennar liggur í því að höfundar vísa í nafngreindar heimildir: fjórar tilvísanir í fréttir RÚV með dagsetningum, skýrslu forsætisráðuneytisins um umönnunarbilið og skýrslu Varðar. Tölulegar fullyrðingar, eins og að foreldrar í Reykjavík greiði 2,4% af kostnaði leikskóla samanborið við 33,45% árið 2002, eru rekjanlegar til opinberra gagna sem nefnd eru. Þetta er vel yfir meðallagi fyrir skoðanagreinar þar sem tilvísanir í gögn eru oft litlar sem engar. Veikleikar eru þó til staðar. Uppbygging greinarinnar er nokkuð sundurleitt: fyrri helmingurinn er í raun listi af fjölmiðlaefni, næstum eins og safn af klippingum, án skýrrar rökþráðar sem tengir hvert atriði við kjarnann. Fullyrðingin „Hér skal fullyrt að foreldrar vilja gera mikið fyrir sín börn og vilja greiða sanngjarnt verð" er óstudd tilfinningaleg staðhæfing sem veikir annars rökstudda grein. Aðalröksemdafærslan, að lækkun kostnaðarhlutdeildar foreldra hafi leitt til fjármögnunarkreppu leikskóla, er áhugaverð en höfundar útskýra ekki orsakasamhengið nánar; þeir setja fram spurningar frekar en að svara þeim. Þrátt fyrir þessa veikleika stendur greinin betur en margar skoðanagreinar á forsendum gagnanotkunar og tilvísana í sannreynanlegar heimildir.