Segir Katrínu hafa gengið peningaöflunum á hönd - Sitji í stjórn félags sem græði á verðtryggingunni
Fréttin er nánast alfarið endursögn á Facebook-færslu Freys Rögnvaldssonar þar sem Katrín Jakobsdóttir er sökuð um að hafa gengið „peningavaldinu“ á hönd vegna stjórnarsetu í fasteignafélaginu Eik. Ásakanirnar eru alvarlegar og persónulegar en Katrín fær hvergi færi á að svara. Miðillinn birtir efnið sem ritstjórnarefni, ekki skoðanapistil, og bætir sáralitlu við annað en millifyrirsagnir.
Það sem greinin gerir rétt er að nafngreina heimildina skýrt og upplýsa um tengslin: Freyr er upplýsingafulltrúi Eflingar og eiginmaður framkvæmdastjóra Evrópuhreyfingarinnar, sem Katrín gagnrýndi. Sú upplýsingagjöf er nauðsynleg og hún er til staðar. Fyrirsögnin eignar Frey ásökunina líka („Segir Katrínu...“) frekar en að slá henni fram sem staðreynd.
Þar með er kostinum lokið. Uppistaða textans eru langar beinar tilvitnanir í Facebook-færslu, endurbirtar án nokkurrar sjálfstæðrar vinnu. Kjarnafullyrðingin, að Eik hagnist á verðtryggingu og að stjórnarseta Katrínar skapi þar hagsmunaárekstur, er umdeild hagfræðileg túlkun sem er borin fram án nokkurs mótvægis; blaðamaður hefði getað flett upp ársreikningi Eikar, spurt félagið eða fengið óháðan sérfræðing til að meta hvort tengslin standist skoðun. Stjórnarseta Katrínar sjálf er auðsannreynanleg í opinberum gögnum en fréttin vísar ekki í þau, heldur endurtekur einfaldlega orð Freys. Alvarlegast er þó að í tilvitnunum eru nafnlausir hópar sakaðir um að ljúga „blákalt“ um fimmtíu milljarða kostnað og samningsstöðu Íslands. Þessar fullyrðingar fara óáreittar í gegn, engin tilraun er gerð til að staðreyna tölurnar eða leita viðbragða.
Engin merki eru um að reynt hafi verið að ná í Katrínu, sem er lágmarkskrafa þegar nafngreindur einstaklingur er sakaður um að hafa svikið kjósendur sína í þágu fjárhagslegra hagsmuna. Í reynd eru hér skoðanaskrif eins manns umbúin sem frétt á heitum degi fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Val ritstjórnar á millifyrirsögnum, „Félagsskapurinn“, „Vinstrið“, magnar frásögn heimildarmannsins fremur en að setja hana í samhengi. Lesandi sem styðst eingöngu við þessa grein fær einhliða mynd af deilu sem á sér tvær hliðar.
