Hannes segir rektorana beita mælskubrögðum: „Augljóslega önnur og miklu hæpnari fullyrðing“
Fréttin endursegir orðaskipti í Morgunblaðinu: sex rektorar svara Hannesi Hólmsteini Gissurarsyni og hann svarar þeim aftur. Báðir textar eru nafngreindir og ríkulega teknir upp, en engin sjálfstæð skýrsluvinna fylgir og umdeild upphafleg fullyrðing Hannesar er aðeins umorðuð af blaðamanni.
Kjarni deilunnar er hvað Hannes sagði í raun í Spursmálum, og einmitt þar bregst fréttin. Í innganginum er orðalagið „á hjá Evrópusambandinu“ sett fram sem samantekt blaðamanns, án beinnar tilvitnunar í upprunalegu ummælin. Þegar allt þrætuefnið er hvort andmælendur hafi rangfært orð hans, verður umorðun blaðamanns hluti af ágreiningnum í stað þess að leysa hann. Hljóðupptakan eða útskriftin var til; hana mátti sækja.
Að öðru leyti er heimildavinnan snyrtileg. Allir sex rektorar eru nafngreindir, grein þeirra er beint tilvitnuð og svar Hannesar sömuleiðis, svo lesandinn sér bæði sjónarmiðin á eigin forsendum. Þetta er þó endurvinnsla tveggja aðsendra greina, ekki sjálfstæð frétt.
Tvennt hefði lyft þessu. Baldur og Magnús Árni, sem ásakanirnar varða persónulega, fá ekkert orð í fréttinni þótt auðvelt væri að leita svara. Þá stendur ósannreynd sú lýsing Hannesar á eðli Jean Monnet-styrkjanna sem hann sækir á vefsíður Evrópusambandsins; blaðamaður gat flett því upp og staðfest í eigin nafni í stað þess að láta fullyrðinguna hvíla á öðrum málsaðila.
