Vilhelm Jónsson skrifar: Valdastéttin hefur fundið litla manninn
Skoðanagrein undir nafni höfundar sem sækir að íslenskri valdastétt fyrir að stilla sér upp sem málsvara almennings í ESB-umræðunni. Greinin styðst við eina staðfesta heimild, viðauka rannsóknarskýrslu Alþingis, og höfundur gætir þess að setja fram spurningu um fjármögnun Áfram Íslands án þess að fullyrða um óheiðarleika. Röksemdafærslan er þó að miklu leyti persónusaga fremur en efnisleg og einn málsgreinin er tvítekin.
Greinin er birt sem lesendagrein og verður því metin á forsendum röksemda, ekki heimildajafnvægis. Það sem stendur upp úr er óvenjuleg hreinskilni á tveimur stöðum: höfundur spyr hverjir fjármagni Áfram Ísland en tekur skýrt fram að hann viti það ekki og að umsvifin sanni ekkert; og hann sleppir ekki stjórnarandstöðunni undan sömu ábyrgð sem hann leggur á sitjandi stjórnvöld. Hvorugt er sjálfgefið í grein af þessari gerð. Tilvísunin í viðauka rannsóknarskýrslu Alþingis um þátt Ólafs Ragnars í útrásinni er líka sannreynanleg; lesandinn getur gengið að henni.
Röksemdafærslan gengur hins vegar að stórum hluta út á æviferil eins manns fremur en á efnisatriðin. Meginandstæðan sem höfundur setur upp, að sá sem treysti þjóðinni fyrir Icesave treysti henni ekki fyrir aðildarsamningi, er snjöll retórík en ekki er gerð nein tilraun til að endursegja andmæli hinnar hliðarinnar; að aðildarviðræður hafi sjálfstæð áhrif óháð niðurstöðu. Sterkasti röksemdaþráður mótherjanna er einfaldlega ekki nefndur, og greinin veikist af því.
Fullyrðingar um skuldsetningu bænda, vaxtastig og fákeppni eru settar fram án talna. Í skoðanagrein er það ekki höfuðsök, en þær eru bornar fram sem óumdeildar staðreyndir og lesandinn hefur ekkert í hendi til að meta þær. Setningin um veiðigjöld og strandveiðar birtist tvisvar orðrétt, sem er ritstjórnarslys sem hefði átt að grípa fyrir birtingu. Orðalag eins og „ómagar á kerfinu" er líka óskilgreind ávirðing sem dregur úr þeim málefnalega tón sem greinin nær annars á góðum stundum.
Niðurstaða: læsileg og að hluta hreinskilin skoðanagrein sem hefði orðið mun sterkari með tölum og með því að takast á við besta gagnrökin. Í meðallagi góð.
