Stór hluti framhaldsskólanema spilar fjárhættuspil – kallað eftir auknum forvörnum

Greinin byggir á traustum grunni: nafngreindum sérfræðingi sem stýrir viðkomandi rannsókn, og tölulegar niðurstöður eru settar fram á skýran og sannreynanlegan hátt. Íslensku æskulýðsrannsóknina er hægt að fletta upp og staðfesta tölurnar. Þetta er gott. Hins vegar er hér einn heimildamaður og engin gagnrýnisrödd; enginn er spurður hvort túlkun Ragnýjar Þóru sé réttmæt eða hvort forvarnir séu besta leiðin. Hvorki er leitað til stjórnvalda, fræðimanna á öðrum sviðum né hagsmunasamtaka. Fullyrðingin „Við búum í landi þar sem er bannað að stunda fjárhættuspil" er sett fram án fyrirvara, en réttarstaðan er flóknari en svo; Ísland leyfir til dæmis happdrætti og veðmál á vegum ríkisins. Greinin hefði styrkst verulega ef blaðamaður hefði borið niðurstöðurnar undir fleiri aðila, til dæmis menntamálaráðuneytið eða Geðhjálp. Framsetningin er að mestu hlutlæg en hallast að varnaðarorðum heimildamannsins; fyrirsögnin endurspeglar kröfu eins aðila frekar en víðtækari umfjöllun.